Afgelopen weekend was het weer zover! Het jaarlijkse Lycurgus grastoernooi op Ameland. Voor zowel heren 3 als het toernooi was er een mijlpaal te constateren, de heren kwamen voor de tiende keer op het toernooi, wat zelf zijn 25 jarig bestaan vierde. De titel van dit artikel is uiteraard sarcastisch bedoeld, het was weer op en top feest op Apeland! Bij deze een verslag van het weekend vanuit het perspectief van uw schrijver.

Vrijdag

Vrijdagmiddag kwart over twaalf stonden Rob en Jan Cornelis voor de deur om mij en m’n bagage op te halen. Nadat we in het pittoreske Franeker de nestor van het gezelschap (Dirk) hadden opgepikt, vervolgden we onze reis richting de boot in Holwerd. Ruimschoots op tijd kwamen we bij de veerboot terminal aan waardoor we nog genoeg tijd hadden om een kop koffie te pakken. Hierna werden we vergezeld door Rene, Jelle Jan en Eldert, Hendrik en Eelco V. zouden later op de avond ons sterrenensemble completeren. De boottocht ging snel en voorspoedig, geen ijsbergen of piraten gespot dus so far so good! Eenmaal op het eiland reden we snel richting camping Klein Vaarwater waar we ook deze keer weer zouden verblijven in onze tip top prima de luxe 4- persoons bungalow! Na het traditionele luchtbed pompen en boodschappen doen werden we op het eerste biertje op het eiland getrakteerd, the one and only ‘Kouwe Seun’(houdbaar tot Franeker), geregeld door onze held JC! Ik heb overigens geen pomp aangeraakt, want het door mij van JC geleende luchtbed pompte zichzelf op! Nergens niet om maar na het tosti-ijzer de meest geweldige uitvinding ooit!

Nadat we nog enkele goud gele gerste gozers hadden genuttigd, was het tijd om uit eten te gaan. De Hekseketel in Nes was het gelukkige etablissement die onze donaties mochten ontvangen. Hier deden ze overigens prima hun best voor, enige domper was toen Eldert een rookpauze inlaste dat de serveerster niet zijn plaats wou innemen aan de tafel. Maar goed, het eten was in ieder geval zeer lekker wat uiteraard het voornaamste was. Hierna vertrokken we onder leiding van Rob richting de plaatselijke amusementshal om aldaar rijk te worden(of niet natuurlijk). Nadat de meesten de nodige gokmachines hadden uitgescholden en vervloekt leek het Rene een goed idee om Eelco en Hendrik van de boot te halen, want om ze het hele eind te laten lopen (zo’n 4 á 5 km) zou waarschijnlijk niet gewaardeerd worden. Overigens vertrok ik de gokhal met maar liefst 7 euro winst, ik voelde me uiteraard ontzettend rijk! Nadat het later gearriveerde tweetal ook bij de bungalow waren aangekomen kon het oh zo gezellige X-factor kijken onder het genot van één of meer biertjes beginnen! Het bleek al snel dat Jelle Jan speciale gevoelens had voor Jaap en dat iedereen een bloedhekel had aan die relnicht van een Kelvin. Plotseling kwamen twee dames genaamd Leonie en Lucy met een fles wijn binnen. Dezen vonden het nodig om een kruisverhoor te houden in huize Skroeier. Desalniettemin werden deze dames onze nieuwe beste vriendjes. Rond de klok van half twaalf zat de stemming er goed in, waarna de mooie mannen zich klaar maakten om naar de feesttent te togen. Eenmaal daar aangekomen was het Rene die de uitdrogingsverschijnselen van de flanerende Skroeiers snel verhielp, hij haalde vliegensvlug muntjes om bier van te kopen! Zoals vanouds was het weer ontzettend gezellig, al liet de muziekkeuze van de diskjockey (ook wel skyfkesruter in het fries genoemd) soms wat te wensen over. Cindy Lauper kwam onder andere twee keer door de zaal galmen dat ‘Girls just want to have fu-hun’. Maar goed, dit mocht de pret niet al te zeer drukken zoals de bij dit artikel aanwezige foto’s duidelijk weergeven. Wat ook leuk is aan het Lycurgustoernooi, is het aantal bekenden dat jaarlijks terugkomen. Zo waren de mannen van PZH, Scharneklappers (stootte nog bijna mijn hoofd aan de knie van Olaf van der Meulen), VCL en Leevoc ook weer van de partij. Ook oud-VVH’ers Liset en Marrit Hammie, Anja Bouma en Mmmarloes Kromkamp waren aan het feesten. Zoals vanouds waren het de Skoeiers die tot de lichten aangingen de voetjes van de vloer hielden waarna we in onze thuisbasis nog de nodige snackjes uit de frituur nuttigden voordat iedereen ging slapen.

Zaterdag

Dit jaar hadden we de eerste twee wedstrijden vrij zodat de zaterdagochtend niet zo bruut vroeg begon als vorige jaren. Nadat we rond 10 uur allemaal van ontbijt en koffie waren voorzien, vertrokken we vol goede moed richting de velden om aldaar onze balkunsten te vertonen. Rob had vandaag echter andere plannen. Om 9.00 gooide hij zijn hengeltje uit in de forel visvijver om de hoek, hetgeen hem goed af ging want hij wist er 6 aan de haak te slaan. Toen de overige Skroeiers eenmaal op het strijdtoneel verschenen, bleek dat we een leuke poule met goede tegenstanders hadden. Iedere wedstrijd bestond uit twee sets, wij wisten het vooral aan het begin van de dag te presteren om iedere wedstrijd één set te winnen en er één zeer dik te verliezen. Voor de verandering heb ik overigens dit jaar niet vergeten om enkele foto’s te maken van onze balkunsten zodat we aan de thuisblijvers ook eens kunnen aantonen dat we niet alleen maar hebben zitten zuipen! Rond de klok van één zorgden JC, Hendrik en ik voor wat broodjes zodat we weer voldoende energie zouden hebben voor het middagprogramma. Tegen zessen waren we klaar met ballen en kon geconcludeerd worden dat we over het algemeen erg leuke en spannende wedstrijden hadden gespeeld. Eenmaal terug in het huisje had Rob het vlees voor de barbecue al gehaald en werd deze aangestoken. Toen deze op temperatuur was begonnen Eldert en Eelco met het bbqen (de helden!). Op de televisie versloeg die lelijke hork Henin, dat schatje genaamd Sharapova op Rolland Garros helaas. Maar goed, in no-time was iedereen vol waarna het tijd was om op te frissen voor de avond. Na de nodige biertjes was het weer tijd om richting de feesttent te gaan. Rene en Rob bleven thuis waardoor zeven man sterk af toog richting het feest. Uiteraard was het ook deze avond weer ontzettend gezellig, het was echter nog veel drukker dan de vrijdagavond waardoor het echt belachelijk warm was zoals op de foto’s wel te zien valt. De Skroeiers zouden de Skroeiers niet zijn als ze voortijdig naar de bungalow zouden gaan dus doorgaan tot het licht aanging was de enige keuze. Tegen half vier moest iedereen de zaal uit waarna we genoodzaakt waren om alweer de frituurpan aan de doen en wat hamburgers en frikadellen in ons hoofd te stoppen. Hierna was het snel slapen want het leek erop dat er de zondag ook weer gevolleybalt moest worden (wat van te voren niet was voorspelt in verband met regen).

Zondag

Op de zondagochtend moest iedereen vroeger eruit dan de dag ervoor. Doordat deze dag het programma eerder begon dan de zaterdag waren De Skroeiers rond negenen allemaal voorzien van ontbijt en koffie waarna we onszelf weer richting de velden moesten slepen. Zo lui als dat ik van nature ben, zorgde ervoor dat ik mee kon rijden met Rene in de auto (de held!). Al snel werd duidelijk dat vele teams de pijp aan maarten hadden gegeven en niet op kwamen dagen. In onze poule miste er slechts één team waardoor we nog wel konden ballen. Helaas kwamen we er al spoedig achter dat we bij lange na niet zo goed in vorm waren als de zaterdags, alleen de goed uitgeruste Rene was er écht scherp bij. Helaas kon hij het niet in zijn eentje waardoor we de nodige sets verloren tegen teams waar we als we scherp waren, overheen zouden walsen. Rond twaalven begon het (eindelijk) te regenen waarna de organisatie besloot om de rest van het toernooi niet te laten uitspelen. De Skroeiers waren zeer snel weer bij de bungalow waar de frituurpan ons andermaal een gezonde maaltijd mocht voorzien. De formule 1 wedstrijd werd opgezet op de kijkbuis waarbij F1-kenner Jelle Jan ons wist te voorzien van commentaar en inside info. Ondertussen gingen alle Skroeiers zich douchen en begon het inpakken van alle spullen om weldra weer richting de veerboot te vertrekken. Eerder dan verwacht waren we klaar en toen we een uur te vroeg al bij de boot aan kwamen bleek dat we nog wel op de boot van half vijf pasten. Behalve dat dit ervoor zorgde dat we sneller weer thuis zouden zijn, had dit nog een ander voordeel. Op de boot bevond zich namelijk de Blauhuster Dakkapel die een mooi feestje van de overtocht wisten te maken. En zo zat het weekend er alweer op en het was in één woord weer super! Maar ja, ik begon sarcastisch en zie dus eigenlijk geen reden om niet zo te eindigen. Apeland 2010 was weer nix aan!