Krummenweger und Zwischenwasser!

image_pdfimage_print

We schrijven vrijdag 19 januari 2018, de dag waarop ‘Die/Der/Das Mannschaft’ zou vertrekken naar Duitsland.  Nadat wij in november al aankondigden dat we dit seizoen Europa in zouden gaan, was dan eindelijk het moment daar! Omdat we de laatste tijd wat minder resultaat boeken met onze wedstrijden en Mirjam als vers teamlid is toegevoegd aan die Mannschaft, werd dit weekend ook direct maar bestempeld als teambuildingactiviteit. 

Na wat oefenen werd Ute geschikt bevonden om de bus van Janke en Wigle te besturen en zo begon zij rond 17.30 uur aan het oppikken van alle leden van die Mannschaft.  Het resultaat daarvan? Een tot de nok toe volgeladen bus (met tassen, slaapzakken en een stel kakelende ‘kippen’). Kortom; het was net een schoolreisje!

Na ongeveer 3 uurtjes parkeerde Ute de bus veilig voor onze verblijfsplaats in Lintorf. Hier werden we door Ute haar familie meer dan hartelijk verwelkomd met pils, wijn, flammkuchen en ander lekkers. Tot in de kleine uurtjes was het gezellig maar na het laatste glaasje schnaps was het toch echt bedtijd.  Morgen stond namelijk het serieuze deel van de teambuilding op het programma!

 

Ontbijten en moonshine
In de ochtend stond er een geweldig ontbijt klaar. Door een enkeling werd er ook nog een paracetamolletje genuttigd omdat er de vorige avond wat te weinig ‘Zwischenwasser’ gedronken was (oder ein schnaps zuviel???).

Met het buikje volgegeten und ein frischen Kopf klommen we in de bus voor een tour door de omgeving van Lintorf.

De eerste stop op de route was de Krummenweger-keller!  Hier hadden we hoge verwachtingen van. Krummenweger is de (door Ute beroemd gemaakte) schnaps die alleen in deze omgeving van Duitsland te krijgen is. Hoewel het eigenlijk nog veel te vroeg was voor drank, mochten we de ‘moonshine praktijken’ die hier plaatsvinden bekijken en kregen we bessenjenever te proeven.

Uiteraard werden ook de nodige flesjes ingekocht…

 


Teambuild
ing
Vervolgens stond de eerste teambuilding activiteit op het programma.

We stopten bij een waterbron en maakten vervolgens een korte, maar zeer uitdagende, boswandeling!

De steile paadjes omhoog in combinatie met drassigheid en gladde schoenen vroegen her en der om een helpende hand!  Onze coach besloot dat dit niet aan haar (schoenen) besteed was dus die bleef veilig beneden om aan te moedigen. ‘Trainert’ waagde het er wel op; zou dat wel goed komen met zijn kwetsbare kuiten?
Het is maar goed dat zijn harem mee was om te ondersteunen….

Gelukkig kwam een ieder uiteindelijk weer veilig beneden en bovendien was het ontbijt inmiddels wel weer verbrand. Dus: op naar de ijssalon voor een warme wafel, ein kleines ‘spaghetti Eis’ of toch maar een enorme coupe (Gert Wienbelt! 😉 ).

 

Daarna moest de grootste prestatie van de dag geleverd worden:  een potje volleyballen gegen die Deutsche Mannschaft!
Omdat de Duitsers in mixvorm speelden, deed bij ons ook iedereen mee. Ja, dus ook coach Yvonne, trainert Otto en vaste teller slash publiek Gert Wienbelt…

Deze samenstelling leverde natuurlijk spectaculair spel op in combinatie met een aantal kleine speelsters van dames 2, een hoog net en een laag plafond.  Ook bleken de Duitsers te beschikken over een bovengemiddelde servedruk en laat de stop nou net onze achilles-hiel zijn de laatste tijd…

 

Desondanks hadden we wel veel plezier. Na 3 sets spectaculair te verliezen besloten de Duitsers zich sportief te tonen en werd voorgesteld om alles door elkaar te mixen. Er werd nog einmal fanatiek gespeeld en daarna gezellig afgesloten met een welverdiend pilsje en Amarettokuchen.

 

Die Kneipe und Zwischenwasser
Na het volleyballen zat het actieve deel van het programma erop. Tijd voor nog meer gezelligheid!
Samen met de Duitse volleyballers gingen we eten in de lokale ‘Kneipe’. Zoals het hoort in Duitsland bestelden de meesten van ons een schnitzel en kregen deze in formaatje deurmat gepresenteerd, vergezeld van een lading patat met ketchup. Het smaakte best na ons volleybalavontuur!

Onder het genot van nog meer pilsjes (of spraakwater?) gingen de meesten van ‘die Mannschaft’ steeds beter Deutsch sprechen en dus werd het steeds gezelliger. We sloten de avond af bij een reüniefeestje van een lokale band. Dit keer werden wel de nodige glaasjes ‘Zwischenwasser’ genuttigd om te voorkomen dat we de volgende ochtend Kopfschmerzen zouden hebben.

Gelukkig hebben we de foto’s nog…
En toen was het alweer zondag! Wat vliegt zo’n weekend voorbij. Na een wederom geweldig ontbijt werden de tassen gepakt en zwaaide Ute ons uit. Janke zou ons dit keer zelf thuis brengen en volbracht deze taak met verve.
Hoewel we onze trainert helaas ziek thuis moesten afleveren (zat er misschien iets in dat Zwischenwasser?) kijken we terug op een zeer geslaagd Europees avontuur.

Gelukkig hebben we de foto’s nog!  (bekijk alle foto’s hier )