image_pdfimage_print

Hier spreekt spuit-11:  Door afwezigheid van coach Yvonne was Sanny bereid gevonden ons te coachen op deze avond in Oentsjerk. Met een rijk bezette bank had zij het voor het uitkiezen. En lang leve de tape waar het halve team mee aan elkaar gelapt is door Ute.

Een dubieuze toss (het leek wel Hans Klok.. is kop zomaar ineens munt!) liet de opslag bij de dames van Trynwâlden. Zij gingen voortvarend van start in de 1e set en liepen zelfs uit naar een voorsprong van 15-10.  Het bleken taaie rakkers. Het VVH geluidskanon werd ingezet en de trommelvliesjes van deze ‘Tryn-en’ konden dit niet aan (of stonden de hoorapparaten wat te luid afgesteld?): met 21-25 ging deze set naar VVH.

In de 2e set bulderden we wat af om ieder gewonnen punt te vieren: het was een knallend feestje! Je zou denken dat gezien de leeftijd van de tegenstanders en de scheids, er toch enige sprake zou zijn van ouderdomsslechthorendheid. Zo zou het geluid hen toch deels moeten ontgaan…(althans zo denkt de logopedist in kwestie). Maar niets was minder waar, de dames van VVH kregen een berisping van de scheids na de eveneens gewonnen 2e set (19-25) over het volume. Vooral die nummer 11 was niet best! De telster en scheids zaten met de vingers in de oren (ja ja, leg uw oor te luister).

Begin van de 3e set kwam Hans Klok wéér langs. Zo bijzonder om te zien dat munt ineens weer in kop verandert! Maar een alerte aanvoerster riep (!) de scheids tot de orde, waardoor het kwartje gelukkig viel… Na een moeizame start, met wederom een achterstand van 5 punten, liet VVH weer van zich horen. Daarna raasden we door naar de eindstreep: 17-25 en…0-3 winst!

De Wâldpiekjes waren vanavond niet in staat om te pieken en lijken vastbesloten een volgende keer oordoppen mee te nemen…